نقد و بررسی بازی Prototype 1 – وقتی قدرت مطلق تو دستای یه هیولاست
اگه دنبال یه بازی بودی که حس خدای دنیای شهری رو بهت بده، همهچی رو با یه مشت داغون کنی، از دیوار بری بالا، از آسمون بیفتی وسط خیابون و یههو تبدیل شی به هیولای مرگبار بشی
بازی Prototype 1 دقیقاً همونه.(مثل همون spider-man ولی خب قدیمی ولی باحالتر)
داستان بازی Prototype 1– وسط یه کابوس ویروسی (ویروس زامبی نیست)
شخصیت اصلی بازی، الکس مرسر (Alex Mercer) یه مرد مرموز و عجیبغریبه که توی یه آزمایشگاه به هوش میاد، بیهیچ خاطرهای از گذشتهاش.
اما یه چیز مشخصه: اون دیگه یه انسان معمولی نیست…
ویروسی که بهش آلوده شده، بدنش رو تبدیل کرده به یه ماشین کشتار زنده.
الکس میتونه شکل بدنش رو تغییر بده، تیغ دربیاره، چکش بشه، تبدیل به یه سایهی مرگبار بشه(تغییر چهره داره).
اما پشت این همه قدرت، یه سؤال هست:
من کیام؟ کی این بلا رو سرم آورده؟ و چرا؟
داستان بازی Prototype 1 یه جورایی ترکیبیه از توطئههای نظامی، آزمایشهای بیرحمانهی علمی، و یهدونه شخصیت ضدقهرمان که دنبال هویتشه و وسط این مسیر، همهچی رو نابود میکنه. (فکر کردی قهرمانی؟ نه اشتباه کردی)
گیمپلی؛ ترکیب هیجان، خشونت و آزادی عمل (خشونتش از God Of War هم بیشتره)
بازی Prototype 1 از اون بازیهاییه که خیلی لازم نیست با دقت یا ترس بازی کنی.
برو جلو، هر چی دیدی داغون کن!
قدرتهایی که الکس داره واقعاً دیوانهکنندهن:
* تبدیل بدنش به سلاحهایی مثل تیغه یا پتک
* پرشهای بلند و پارکور دیوونهوار (به نسبت زمان خودش، حالا نیای این بازی رو با Marvel Spider-Man مقایشه کنی، چونکه اون موقست که شب میام به خوابت)
* دویدن روی دیوارها
* بلعیدن دشمنها و جذب حافظه و ظاهرشون
* نابود کردن تانکها و هلیکوپترها با دست خالی!
محیط بازی Prototype 1 بهصورت Open World طراحی شده؛ توی نیویورک ویروسیشده که پره از سرباز، هیولا، مردم بیچاره و… خودت.
ماموریتهای بازی Prototype 1 هم از مخفیکاری گرفته تا کشتار تمامعیار، تنوع خوبی دارن (گرچه بعضیاش ممکنه بعد یه مدت تکراری بشه).
نیویورک آلوده – جهنمی که چشمنوازه (یه دبه آب به من بدید خاموشش کنم)
محیط شهر خیلی زنده طراحی شده. مردم تو خیابونها، ماشینها در رفتوآمد، سربازها در حال جنگ با هیولاها…
و وقتی تو وسط میدون ظاهر میشی، همه فرار میکنن، هلیکوپتر میاد، انفجار میشه، و تو فقط یه کار میکنی:
نابود کن! (چیه؟ انتظار چیز دیگه ای رو داشتی؟)
شب و روز، بارون، فضای آلودهی شهر… همه باعث میشن بازی Prototype 1 حس خفنی بده.
با اینکه از نظر گرافیکی شاید الان قدیمی شده باشه، اما هنوز هم یه حس تاریک و خاص داره.
موسیقی و صداگذاری
موسیقی بازی پر از حال و هوای تیره و پرتنشه.
وقتی تعقیب و گریز میکنی، موزیک تند میشه، وقتی یواش میری سراغ یه ماموریت، صداهای محیطی تو رو غرق خودش میکنن.
صداگذاری الکس هم دقیقاً همون چیزیه که باید باشه: خونسرد، سرد، و مرموز.
ویژگی منحصر به فرد: مصرف کردن دشمنها
یکی از خفنترین ویژگیهای بازی Prototype 1 اینه که میتونی دشمنات رو جذب کنی (Consume).
با این کار هم جونت زیاد میشه، هم میتونی حافظهشون رو ببینی، یا حتی ظاهرشون رو بگیری و بین دشمنها مخفی شی.
یه ویژگی منحصر به فرد که هم کاربردیه، هم داستانی.
نقاط ضعف؟ آره، داره...(فکر کردی نداره؟)
* طراحی چهرهها خیلی تکراریه (همه آدمای شهر یه مدل صورت دارن!)
* ماموریتها گاهی یکنواخت میشن
* هوش مصنوعی دشمنها خیلی چالشبرانگیز نیست
* دوربین بعضی وقتا توی مبارزات اذیت میکنه
اما راستشو بخوای، همهی اینا جلوی اون حس قدرت مطلقی که بازی بهت میده، خیلی به چشم نمیاد.
قهرمان یا هیولا؟ انتخاب با توئه
یکی از جذابترین چیزای بازی Prototype 1 اینه که الکس مرسر نه یه قهرمانه، نه یه ویلن کلاسیک.
یه شخصیت خاکستریه که نمیدونی باید باهاش همذاتپنداری کنی یا ازش بترسی.
و دقیقاً همین ویژگی باعث میشه بازی یه حس خاص و متفاوت داشته باشه.
وقتی یه تانک رو با یه ضربه داغون میکنی، یا وسط یه دسته از دشمنها فرود میای و زمینو ترک میکنی، حس میکنی خدایی!
جمعبندی من (پسندیدی، پسندیدی ، نپسندیدی به خودت مربوطه) نقد و بررسی بازی Prototype 1
بازی Prototype 1 یه بازی ویدیویی بیرحم، سریع، شلوغ و پرهیجانه.
اگه دنبال داستانهای عمیق، شخصیتپردازی آرام و دیالوگمحور باشی شاید خیلی بهت نچسبه…
ولی اگه دنبال اینی که بری وسط شهر، با قدرتهای فراانسانی هرچی جلوته له کنی،
این بازی دقیقاً مال توئه.
نمره نهایی من:
* گیمپلی و اکشن: ۹/۱۰
* داستان و اتمسفر: ۸/۱۰
* گرافیک (در زمان خودش): ۸/۱۰
* صدا و موسیقی: ۸.۵/۱۰
* حس قدرت و رضایت از بازی: ۹.۵/۱۰
میانگین نهایی: ۸.۶/۱۰
